مدتی است هیچ علاقه ای در نگار برای ادامه ویولون نمی بینم. متاسفانه به خاطر سختی این ساز موسیقی نگار اون اشتیاق اولیه اش را از دست داده و کلاس موزیکش برایش اجبار شده تا علاقه. از طرفی هم خیلی حیفم می آید رهایش کند. نمی دانم اشتباه کار کجا بود که اینقدر زود خودش را نشان داد. حالا از امروز خودم پا با پاش می شینم تا تمرین کند. ولی اگر از این راه هم به نتیجه نرسیم باید قیدش را بزنیم. با توجه به این که هزینه زیادی هم پرداخت می کنیم. شاید هم هنوز جلسه های اولش است و حسابی مشکل و بی نتیجه است. هیچ جا هم نتیجه کارش را همراه تشویق نمی بیند و این ادامه کار را برایش دشوارتر می کند. من خودم که همیشه یاد گرفتن موسیقی از آرزوهای بزرگم بود و متاسفانه هر دفعه به دلایل مختلفی موفق به این کار نمی شدم. شایدم سن نگار برای ویولون زدن خیلی زود بود. شاید هم ما خیلی هولیم.